شمارهٔ ۱۹۶
بهر کس گر درآیی خوبی رخسار کی ماندنهالی کاینچنین باشد گلش بر بار کی ماند
مرا خاریست در دل از تمنای گل رویتبرآور حاجت من در دلم این خار کی ماند
برون آرم ز چنگ میفروشان خرقهٔ تقویچنین رختم گرو در خانهٔ خمار کی ماند
تویی در دل چو جان و خون بهم آمیخته با همکسی کاین باده در جامش بود هشیار کی ماند
معاذالله بدینسان گر تو فردا در جواب آییملامت رفتگان را بر زبان گفتار کی ماند
نشان دامن پاکست روز افزونی حسنتوگرنه خوبی ده روزه این مقدار کی ماند
ز حسن بیزوالت ایکه شد خلقی خریدارتاگر اندک زمانی باشد این بازار کی ماند
خیال شمع رویت گر نباشد در نظر ما راشب غم روشنی در دیدهٔ بیدار کی ماند
مکن منع فغانی گر بود مست از می وحدتکسی کاین باده در جامش بود هشیار کی ماند