شمارهٔ ۱۵۳
در کنج محنت این دل دیوانه خوشترستدیوانه را مقام بویرانه خوشترست
این قطره های اشک عقیقی زمان زماندر دیده ام ز سبحه صد دانه خوشترست
ای پندگو خموش که در گوش جان منیک ناله ی حزین ز صد افسانه خوشترست
سوزیست گرم شام و سحر شمع را ولیاین سوختن ز جانب پروانه خوشترست
ساقی من اختیار ندارم ز بیخودیدر دست اختیار تو پیمانه خوشترست
شرم و ادب نه شیوه ی شوخی و دلبریستدر نرگس تو شیوه ی مستانه خوشترست
تا کی درون پرده کشیدن شراب عشقاین گیر و دار بر در میخانه خوشترست
دیوانه شد فغانی ورست از کمند عقلآزادگی بمردم دیوانه خوشترست