بخش ۴ - بیان رسوم و عادات نوروزی ایرانیان در روزگار باستان
به مانند چنین روزی، به پیشینعهد در ایرانبه نام پاک شَت زرتشت، سبزه در چمنزاران
مقدس بوده است و مرزبان، در مرز با یاراننشستندی و خواندندی، ثنای هرمزآثاران
که خود این سبز نوروزی ما رسمی است زآن دورانکه ای سبزه فراوانمان نما، این سال نوروزی
به زیور ساحت آتشکده، چون حجله کردندیز عشق هرمز آن حجله، به آتش سجده بردندی
به نام پادشاه عصر و آن پس باده خوردندیبه لشکر نیزه دادندی و کشورْشان سپردندی
بلی این سان نیاکانْمان، جهان را سر ببردندیکه دائم نامشان بودی، قرین با فتح و فیروزی
نگارینا! تو خود ترکی و دانی رسم ترکان راکه نیز این عید نوروزی، بود عیدی هم آنان را
سرانگشتی بزن: اوراق تاریخ نیاکان راگرفتندی و در عیش و خوشی، آن روز ایشان را
چه خوش کردندی، این الحاح را بندهپرستان راگذشتی و همه کس را، بُدی آن روز بهروزی
بیا یارا که هان هم، چون به سر آورد عمرش دیهمه ایرانیان نوروز را، از یادبود کی
به پا سازند از مازندران تا شوش و ملک ریبساط هفتسین چینند و بنشینند دور وی
همه از شوق سال نو به لب گیرند جام میکه می خوش باد امروز و مبارک باد نوروزی