شمارهٔ ۲۹ - عشق و جنون

قافیه: لمکنید۶ بیت

یاران عبث نصیحت بی‌حاصلم کنیددیوانه‌ام من عقل ندارم ولم کنید

ممنونِ این نَصایِحم اما من آنچناندیوانه‌ای نیم که شما عاقلم کنید

مجنونم آنچنان که مجانین ز من رمندوای ار به مجلسِ عُقَلا داخلم کنید

من مُطَّلِع نِیَم که چه با من نموده عشق؟خوب است این قضیه، سوال از دلم کنید

یک ذره غیر عشق و جنون، ننگرید هیچدر من اگر که تجزیه آب و گلم کنید

کم طعنه‌ام زنید که غرقی به بحرِ بُهت؟مَردید اگر؟ هدایت بر ساحلم کنید!

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نوعی احساس دیوانگی و سرخوردگی از نصیحت‌های دیگران اشاره می‌کند. او می‌گوید که عقل ندارد و نصیحت‌های بیهوده را نمی‌خواهد. همچنین به اوضاع خود به عنوان یک مجنون اشاره کرده و می‌گوید که حتی مجانین نیز از او دوری می‌کنند. شاعر نمی‌داند عشق چه بلایی سرش آورده و از دیگران می‌خواهد که از دلش بپرسند. در نهایت از دیگران می‌خواهد که به جای سرزنش، به او کمک کنند و او را از سردرگمی نجات دهند. در کل، شعری درباره دیوانگی، عشق و نیاز به درک و حمایت است.