غزل شمارهٔ ۱۷۰
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: رم۷ بیت
آن بخت کو که بر در تو باز بگذرم؟وآن دولت از کجا که تو بازآیی از درم؟
میخواستم که با تو برآرم دمی به کامنگذاشت روزگار که گردد میسرم
از عمر من کنون چو نمانده است هم دمیباری، بیا، که با تو دمی خوش برآورم
جانا، روا مدار که با دیدهٔ پر آبنایافته مراد ز کوی تو بگذرم
زین گونه سرکشی که تو آغاز کردهایاز دست جور تو نه همانا که جان برم
دست غم تو بس که مرا پایمال کردمگذار هجر را که نهد پای بر سرم
با وصل همه بگو که: عراقی از آن ماستاز لطف تو که یاد کند بار دیگرم