شمارهٔ ۱۹
صدرا ز آفت فلک دون گریخته استدر خدمت تو بنده مادح به زینهار
دارد امید آن که نجاتش بود ز غمدر زینهارت از فلک زینهار خوار
جز در حریم صدر تو ایمن نمیشونداحرار روزگار ز احداث روزگار
گر ترتبیت ز لطف تو یابد چنان شودکاندر نظیر نادره گردد در این دیار