شمارهٔ ۱۶
سبحان خالقی که بیاراست از دو حرفاین هفت قبه را که به شش روز برکشید
حکمش فکند بر سر شام اطلس شفقواکسون شب هم او ز بر صبح برکشید
هر روز بیضههای بلورین زاغ شبطاووس خور به قدرت او زیر پر کشید
چون شکرم در آب که خون دلم فلکدر جام کینه خوشتر از آب شکر کشید
گردون زبان عقل مرا قفل برفکندوایام چشم بخت مرا میل برکشید