شمارهٔ ۵
در ره عشق تو فلک لنگ استبا غم عشق تو جهان تنگ است
رنگ عشق تو روزگار گرفتلاجرم با هزار نیرنگ است
دوش گفتم تو را غلام توامگفت از طعنه خواجه سرهنگ است
تا نیاز تو از نیاز رهیبیشتر از هزار فرسنگ است
تو مرا خواجهای مرا فخر استمن تو را بندهام تو را ننگ است