بخش ۱۲۲ - فرستادن امام(ع)درشب عاشورا شاهزاده علی اکبر را با جمعی دیگر به آوردن آب

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)۱۳ بیت

چو ازکار یاران بپرداخت شاهبفرمود تا خیمه و بارگاه

پس و پشت هم برکنند استوارکه دشمن برایشان نیارد گذار

ودیگر یکی کنده فرمود شاهبکندند برگرد آن خیمه گاه

مرآن کنده را پر زهیزم نمودپس آنگه به فرزند فرخ سرود

که از یاوران سی سوار بکارپیاده دو ده مرد هامون سپار

ببر با خود ای شیر دشت نبردبه گرمی رسان سوی ماآب سرد

دمان شاهزاده سوی رود رفتهم مشک ها کرد پر آب و تفت

سوی خرگه شاه شد بی گزندبه همراه یاران پیروزمند

شهنشه به یاران خود آب دادسپس گفت: ای نامداران راد

بشویید ازین آب روشن دهانکه هست آخرین قوتتان درجهان

بسازید ازین آب غسل و وضوبسایید پیش خداوند رو

بشویید رخت بر خویشتنکه باشد شما را به جای کفن

در آن شب گزین سبط شاه حجازگهی در دعا بود و گاهی نماز

خلاصه

هوش مصنوعی: پس از اینکه شاه به یارانش رسیدگی کرد، دستور داد خیمه‌ها و بارگاه را به شکلی مستحکم بر پا کنند تا دشمن نتواند به آن‌ها نزدیک شود. همچنین یک درخت را نزدیک خیمه‌ها بریدند و از آن برای محافظت استفاده کردند. سپس شاه به فرزندش دستور داد که سی سوار به همراه دو ده مرد پیاده به راه بیندازد و به سمت آب سرد بروند. شاهزاده با مشک‌های پرآب به محفل شاه برگشت و یارانش را سیراب کرد. شاه به آن‌ها گفت که تا آخرین قوتشان از این آب بنوشند و خود را برای رویارویی آماده کنند. او همچنین از یارانش خواست که خود را شستشو دهند و در آن شب، فرزند شاه در دعا و نماز مشغول بود.