شمارهٔ ١٠ - مستزاد

۱۴ بیت

با جمع بتان صحبت سنگین چه خوش آیددر گلشن زیبا

در کاسه زر باده رنگین چه خوش آیدهمچون گل رعنا

گر یار ز رخ پرده بر انداخته باشداز غایت لطفش

جان باختن از عاشق مسکین چه خوش آیددر وقت تماشا

دیدن بجمالی که بهست از گل صد برگاز روی لطافت

با لاله و نسرین و ریاحین چه خوش آیددر جانب صحرا

لعل لب دلدار شرابیست فرحبخشدر میکده عشق

بیهوش از آن شربت شیرین چه خوش آیدبی ساغر صهبا

چون مردمک دیده من خال رخ یارآن نقطه جانم

در حلقه آنطره مشکین چه خوش آیدو آن مایه سودا

قطرات سرشکی که سحر دیده ما ریختاز عین ندامت

پرتو زده بر چرخ چو پروین چه خوش آیددر عالم بالا

گر یار کند ناز کشد ابن یمین رااز تندی خوی اش

و آنهم چه نکو باشد اینهم چه خوش آیدزان شوخ دلارا

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و لذت‌های عشق و دلبر است. شاعر با بیان تصاویری زیبا از زندگی و عشق، احساساتی عمیق و شادی‌بخش را توصیف می‌کند. او از لذات مختلفی چون باده، جمال یار و زیبایی گل‌ها صحبت می‌کند و می‌گوید که این زیبایی‌ها و لذت‌ها چقدر خوشایند و فرحبخش هستند. همچنین، شاعر به عشق و لحظات شیرین و سوزناک آن اشاره می‌کند و بیان می‌کند که ناز و محبت محبوب چگونه می‌تواند زندگی را زیبا کند. در نهایت، شعر به احساسی از شوق و علاقه نسبت به معشوق ختم می‌شود.