شمارهٔ ١١ - مخمس
تا چند عمر خود بجوانان بسر کنیممن بعد ما ز عشق مجازی حذر کنیم
در سینه هر چه هست ز غیرش بدر کنیمایدل بیا ز دنیی و عقبی گذر کنیم
با یاد دوست از همه قطع نظر کنیم
آن قادریکه خیل ملک از جلال اوستچندین هزار گوی و مگوی از سئوال اوست
ارض و سما و عرش ز وصف کمال اوستذرات کاینات حجاب جمال اوست
آهی کشیم و آنهمه زیر و زبر کنیم
آن پیر پاک در صدف اینچنین بسفتذکر حدیث لعل ترا در دلش نهفت
هجر ترا کشید بهر کس سخن نگفتگفتم که چیست حال منت تا ابد بگفت
با وعده وصال ترا در بدر کنیم
با ما ز لطف خویش سفر وعده کرد یارنقد صفا ز نخل ثمر وعده کرد یار
یکحرف ازان دو لعل شکر وعده کرد یاردیدار خود بملک دگر وعده کرد یار
خیزید عاشقان همه عزم سفر کنیم
در راه دوست اینهمه سوز و گداز چیستمستغرق جمال ترا از نماز چیست
اندر نماز عشق مجازی نیاز چیستابن یمین حکایت دور و دراز چیست
عشقست هر چه هست سخن مختصر کنیم