شمارهٔ ٨٧١
من اندر کسب اسباب فضائلنکردم هیچ تقصیر و توانی
هنر پروده ام زینسان که بینیبیا انکار کن گر میتوانی
سخنهائی بنظم آرم روانبخشکه گوید روح قدسش از روانی
که تو آب روانی از سلاستندانم یا ز محبوبی روانی
فلک در حق من تقصیرها کردتو تکذیبم کنی هر چند دانی
ولی بر صدق دعوی پیش خصممگواهی میدهد قاصی و دانی
منال ابن یمین از جور گردونکه این از بدو فطرت هست جانی
تو را این بس که حاسد از کسافتتنست و تو ز روی لطف جانی