شمارهٔ ٨١۴
بر میوه های نوبر بستانسرای طبعکردم بسان ماه بآئین صباغتی
دیوان من بخواه و بتدقیق در نگرنا کرده هیچ زرگر ازینسان صیاغتی
اکنون گذشت انکه کسی گاه نظم و نثراز من فصاحتی طلبد یا بلاغتی
صد شکر و صد سپاس کز اشغال روزگارداد ایزدم فراغت و نیکو فراغتی
منبعد ننگرم بجهان و جهانیانبا این فراغت ار بودم هم رفاغتی