شمارهٔ ٨٠٣
ای نفس سپیده دم جان دهمت بخدمتیگر بجناب حضرت آصف عهد بگذری
بحر سحائب کرم کان مواهب نعممهر سپر مهتری اختر برج سروری
خواجه عماد ملک و دین آنکه بکلک درفشانکرد سپهر فضل پر کوکب دری دری
آنکه ز رای او بجان لمعه نیم ذره رااز پی اقتباس شد مهر سپهر مشتری
چون برسی بحضرتش جان و جهان فدای توز ابن یمین رسالتی گر بجناب او بری
گو شرف قبول تو یافته ام ز مقبلیورچه که دور بوده ام از در تو ز مدبری
وین شرف دگر که تو از ره بنده پروریبر سر جمع برده ئی نام رهی بچاکری
ورد منست ازین طرب شعر تر سخنوریکآب حیات میچکد از سخنش ز بس تری
بنده غریب شهر تو ای تو غریب در جهاناز تو غریب کی بود رسم غریب پروری
عمر تو باد تا ابد تا ز تو اهل فضل راتا برسد بسروری مایه بود ببرتری