شمارهٔ ٧٨٠
الهی زبان مرا در سخنروان دار پیوسته بر راستی
بمعنی بیارای چون ز اولمبه نیکوترین صورت آراستی
نگهدار اعمال ما را از آنکه افتد در آن کژی و کاستی
بیکدم مسوز آنسهی سرو راکه قدش بچل روز پیراستی
چنان دار ابن یمین را کز اونیاید بجز آنک تو خواستی