گنج

شمارهٔ ٧٢۴

ز آتش مجمر ار کشم دودیبی نیازم ز عود سوزی او
ور بدستم رسد ز گل خاریفارغم از چمن فروزی او
نرود عاقل ار پی روزیخود رساند خدای روزی او