شمارهٔ ۶۶٢
پیام من که رساند چنانکه میگویمبسمع خواجه دنیا شهاب دولت و دین
سپهر مهر فتوت جهان و جان کرمنظام دنیی و دین مفخر زمان و زمین
بلند پایه بزرگی که نقشبند قضانگاشت صورت قدرش بر اوج علیین
بگوید ار چه ز نا سازگاری گردونببندگیت مشرف نگشت ابن یمین
و لیک درگه و بیگه بهر مقام که هستبجز مدایح جاه تو نیستش آئین
همیشه اهل کرم را مثل بجود تو بادکه در مکان کرم جودتست با تمکین