شمارهٔ ۵١۴

قافیه: اص۶ بیت

منم آنکس که بهر گوهر فضلگشته در بحر فکرتم غواص

مدحت گفته های من گوینداهل تمییز از عوام و خواص

گر عطارد نکوهدم شایدز آنکه القاص لایحب القاص

گر نه از طبع جوهریم بدیسیم گشتی بقدر کم ز رصاص

آنکه زین پیش بود اهل نفاقاینزمان میزند دم از اخلاص

لیک ممکن نگرددش بحیلرستن از من و لات حین مناص