شمارهٔ ۵١٢

۵ بیت

کسی کو ز غوغای فقر و نیازبغیر از جنابت نجوید مناص

گرش حاجت از تو نگردد رواوز آن بینوائی نگردد خلاص

یقین دان که رونق ز بازار اوتو بردی و سیمش تو کردی رصاص

به بی آبی او را چو خون ریختیبراینند یکسر عوام و خواص

همی شاید او هم بتیغ زبانترا خون بریزد به رسم قصاص