گنج

شمارهٔ ۴٩٨

سخن بکری بود نوزاده فکرگرامی دار همچون جان پاکش
چو سروش هست میل سربلندیاگر بر هر خس آویزی چو تاکش
برسم جاهلیت کرده باشیبگاه زندگی در زیر خاکش