گنج

شمارهٔ ۴٨٨

چو با دشمنت فرصتی دست دادمکن چز بدان ابتکار کار خویش
که گر در نیائی از آن در بجهدعدوت از همان در درآید به پیش
مبادا کز آن پس پشیمان شویچنان فرصتت کم دهد دست بیش