گنج

شمارهٔ ۴٠

سائلی حال جهانرا ز یکی کرد سؤالآن شنیدی که چه فرمود حکیمش بجواب
گفت دنیا و نعیمش چو بیابان و سرابیا خیالیست که صاحبنظرش دید بخواب
خواب را مردم بیدار دل اصلی ننهندنشوند اهل خرد غره بتمویج سراب