شمارهٔ ٣٣٩
گر پرسدت کسی که بر آتش چه افکننداز بهر چشم زخم بهر جا بگو سپند
ور پرسدت کسیکه چه خوشتر که بشنونداز لفظ دوستان به اندیش گو سه پند
گر پرسدت کسیکه چه بهتر که بر نهندبر دست و پای و گردن دشمن بگو سه بند
ور پرسدت کسیکه چه به کدخدایراگو گندم سفید و می لعل و گوسپند