شمارهٔ ٣٣٠
گر ز من اقران بثروت فایق اندگو همی باشید و بادا بر زیاد
من هنر میجستم ایشان سیم و زرشکر ایزد داد هر یک را مراد
من گرفتم سر بسر کان زراندپیش من هستند همچون کان جماد
نیست با ایشان عنادی در دلمخود مسیحا کی کند با خر عناد
قافیه هر چند خواهد گشت ذالسهل باشد تیزشان بر ریش باد