شمارهٔ ٢۶٧
حکیم ملت و دین را زمن پیام بریدکه دوستان حق صحبت نگاه داشته اند
ز بی عنایتی تو شکایتی است مراکه بر ضمیرم از آن فکرها گماشته اند
بمن رسید ز گفت رضی دین سخنیکه رایتش ز علو بر فلک فراشته اند
کنون بصورت تضمین ادا کنم سخنشکه عاقلان رقمش بر روان نگاشته اند
تو نیز کشته خود بدروی که در حق مندروده اند بزرگان هر آنچه کاشته اند