شمارهٔ ٢۵
مرا فلک بمواعید میفریفت ولیکاز آن هزار یکی با رهی نکرد وفا
زمانه چند گهی در هوای بوک و مگرغرور داده بامید ثم خیر مرا
چو زان غرور بجز رنج دل نشد حاصلملول گشت ز اصحاب منصب والا
بحسب حال خود اینک بصورت تضمینبر اهل معرفت این بیت میکنم املا
مرا سخن ز مفاعیل و فاعلات بودمن از کجا سخن سر مملکت ز کجا