شمارهٔ ٢٣١
ای وزیری که بر رای جهان آرایتهیچ رازی پس این پرده پیروزه نماند
با چنان رای و رویت عجب ار بیخبریزانکه در مزود من توشه یکروزه نماند
وانگهی طعنه زنندم که فلان میخواراستچون خورم می که مرا وجه منی بوزه نماند
بسکه دریوزه کنان وام ز هر در جستمبسر خواجه که در پای رهی موزه نماند
قوت یکروزه ازین در چو بکف می نایدچاره دیگرم این بار بجز روزه نماند
چند بر خاک درت باد هوس پیمایمز آتش فقر مرا آب چو در کوزه نماند
لطف کن خواجه و تشریف اجازت فرمایکاین گدا را پس ازین طاقت دریوزه نماند