شمارهٔ ٢٢٢
آنها که داشتند شدند و گذاشتندزانسان گذاشتند که گوئی نداشتند
باد فنا ز خاک اثرشان ربود از آنکنقشی بر آب از آتش شهرت نگاشتند
نیک اختر آنگروه که بر کار روزگارفکری سزای اهل بصیرت گماشتند
اندر جهان چو کفه میزان ز راستیکردند دل تهی ز زر و سر فراشتند
زان پیشتر که باز ستانندشان بزورچیزی که داشتند برغبت گذاشتند
ابن یمین ز نعمت دنیا بروزه باشچون زان نه ئی که در پی شامند و چاشتند
زحمت مکش که دانه مرغ حیات توبر چشمه سار کوثر و تسنیم کاشتند