شمارهٔ ٢٢١
ای دل آخر ترا که باد هوسبر تن زار ناتوان باشد
کی توانی نهاد روی براهچون گه کوچ کاروان باشد
خود گرفتم سبک روان گشتیبارت ایدل چو بس گران باشد
چون کنی کی رسی بمقصد خویشخاصه کاین راه بیکران باشد
لیکن ار خوی نیک همره تستقطع این ره بیک زمان باشد
هر که میزان گران رکاب کنداندرین ره سبک عنان باشد
هر فطیری که پخته ئی همه عمرتوشه راه توهم آن باشد