شمارهٔ ۲۲۷
ای رخ زیبای تو رشک سمنبنده بالای تو سرو چمن
طره مشکین تو عنبر فشانپسته شیرین تو شکر شکن
بر رخ زیبای تو خال سیاهنقطه عنبر زده بر نسترن
طیره شد از گیسو و بالای توطره شمشاد و قد نارون
خنده شیرین تو گر نیستیکس بچه داند که تو داری دهن
جز خط و رخسار تو هرگز که دیدنافه چین هاله مشک ختن
در تن سیمین تو سنگیست دلای بت سنگین دل سیمین بدن
تا دل شوریده ابن یمیندر خم زلفین تو دارد وطن
عاشق رخسار تو گشت آنچنانکنیستش از عشق تو پروای تن