شمارهٔ ۲۱

قافیه: راب۸ بیت

گر از روی تو افتد عکس بر آبشود جانرا مصور چهره در آب

ترا تا دیدم از جمع لطیفاننیاید هیچ در چشمم مگر آب

ز مهر عارضت چشمم پر آبستبلی خورشید آرد در نظر آب

شد آب از شرم رویت شمع از آنسانکه تا پایش گرفت از فرق سر آب

مگر وصف لبت در مصر گفتندکه در نی شد ز شرم آن شکر آب

مشو از چشم من دور ار چه باشدمرا در چشم دائم بر گذر آب

بعهد ترکتاز چشمت ار چهنماند ابن یمین را در جگر آب

ولی دارد ز فیض هندوی چشمهنوز از جمله اشیا بیشتر آب

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و تاثیر چهره محبوب بر شاعر می‌پردازد. شاعر می‌گوید که اگر تصویری از چهره محبوب در آب بیفتد، جانش پر از آن تصویر خواهد شد. او بیان می‌کند که وقتی محبوب را می‌بیند، تنها آب را در چشمش می‌بیند و چهره‌اش همچون خورشید در نظرش تابناک است. آب از شرم زیبایی محبوب به شمعی می‌ماند که تمام وجودش تحت تاثیر اوست. در نهایت، شاعر اظهار می‌دارد که حتی اگر محبوب از او دور شود، همچنان تصویر او در چشمش باقی خواهد ماند و زیبایی چشمانش بی‌نظیر است.