بخش ۳۲ - پیغام بردن صبا نزد معشوق

۱۵ بیت

چون باد نسیم نوبهاریدید آن همه عجز بی‌قراری

دانست که نیست احتمالشدل سوخت بران شکسته حالش

آمد سوی آن نگار بدعهدبگزارد پیام او به صد جهد

گفتش به طریق نکته‌دانیکای وصل تو اصل زندگانی

چون خسته و تشنه در بیابانجان داد چه سودش آب حیوان

رحم آر برین شکسته‌خاطرگر فرقت تست خسته خاطر

اکنون بچشان می وصالشوامروز نظر فکن به حالش

فردا که ز فرقتت بمیردوصل تو کجاش دست گیرد

فرهاد چو داد جان شیرینسودش نکند لبان شیرین

باز از سر ناز و کینه‌جوییگفتش به طریق تندخویی

کای باد نگفتمت که دیگرپیرامن آن دیار مگذر

اندیشه نمی‌کنی که ناگاهیک روز برانمت ز درگاه

این بی‌ادبی نمودنت بساین گفتن و این شنودنت بس

دیگر مرو ای نسیم پیششبگذار به حال زار خویشش

لیک ار گذری فتد به سویشگر زنده بود ز من بگویش

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، نسیم به عجز و بیقراری عاشق نگاهی می‌کند و متوجه می‌شود که چقدر دل او شکسته است. او تصمیم می‌گیرد پیامی به محبوب بی‌وفا برساند و از او می‌خواهد که به عشق و وصال توجه کند، زیرا این وصال برای زندگی او حیاتی است. عاشق از فرقت رنج می‌کشد و خواستار رحمت محبوب است. اما محبوب با سرسختی و بی‌توجهی پاسخ می‌دهد و به نسیم می‌گوید که دیگر به سراغ او نرود و به حال عاشق افسرده توجهی نکند. در نهایت، پیامد بی‌اعتنایی محبوب و احتمال جدایی را به نسیم گوشزد می‌کند و از او می‌خواهد که اگر هنوز زنده است، از او خبر دهد.