بخش ۵۹ - مناجات
خدایا چو بر لب رسد جان منشو آندم نگهدار ایمان من
مرا بر پرد چون ز تن مرغ روحز رحمت ده آندم به حالم فتوح
برندم ز تابوت چون درمزارنظرکن به حال منخوار زار
ترحم به حال من خسته کنز قیددوعالم مرا رسته کن
در آندم که منزل دهندم به گوربه من رحم کن ای رحیم غفور
چو بر من گذارند سنگ لحدبشو مونسم ای خدای احد
نکیرینت آیند چون بر سرمخدایا در آن لحظه شویاورم
چو از من نمایند ایشان سؤالمددکن که تا گویم ای ذوالجلال
مرا پاک یزدان یکتا خداسترسولش محمد(ص) مرا پیشواست
ولیش علی هست مولای منبودخواجه دین ودنیای من
نگویم چنین کن به من یا چنانبکن آنچه شأن خدائی است آن