بخش ۳۶ - در صفت باری تعالی جل جلاله
مرا حیرت از عشق بلبل بودکه حیوان چنین عاشق گل بود
که این حسن را در رخ گل نهادکه این عاشقی را به بلبل بداد
که این آسمان را به پا کرده استکه این نه طبق را بنا کرده است
که از غره مه را کشاند به سلخکه این حنظل وصبر راکرده تلخ
که شادی وغم را دهد ره به دلکه گل را برویاند از زیر گل
که زنبور را داده حکمت چنینکه سازد چنین خانه وا نگبین
که پروانه راکرده عاشق به شمعکه در خلق افکنده تفریق وجمع
که درتن دهد جان وگیرد که جانکه نطق و تکلم نهد بر زبان
همه صنعت پاک یزدان بودکه بودو وجود همه زآن بود
بهجز او قلم نیست در دست کسهمه نقش ها کار اوهست وبس
ز صانع به هر صنعتی پی ببربه تاک و عنب هم پی از می ببر