بخش ۱۳ - غیبت کردن فاخته از گل پیش بلبل
به بلبل چنین گفت پس فاختهکه ای پیش گل جان ودل باخته
اگر چه حدیث از رسول خداستکه غیبت گناهش بتر از زناست
ولی با تو گویم زکردار گلنمایم خبردارت ازکار گل
گل آن دلبر تو بسی بیوفاستدلش نیست صاف ار رخش باصفاست
بسی هرزه گرد است وهر جائی استنه تشویش او را ز رسوائی است
نمی باشد اندر پی ننگ ونامکندهمنشینی به هر خاص وعام
برون میرو چون زگلزارهارود بهر گردش به بازارها
به مستان ورندان شود همنشیننه پروا از آن باشدش نه از این
یکی بوسدش دیگری بویدشندانی که هر کس چه می گویدش
گهی مجلس آرای رندان شودگهی هم گرفتار زندان شود
غرض اینکه در خانه گر کس بودز گوینده یک حرف هم بس بود