شمارهٔ ۴۵۵

۷ بیت

عجب ای ترک بی وفا بودیچه شد آن عهدها که بنمودی

چه شد آن لطفها که می بودتچه شد آن وعده ها که فرمودی

به وفاهر چه ما بیفزودیمتوبه جور و جفا بیفزودی

به توهرگز نمی سپردم دلگر بدانستم این چنین بودی

دل ودین داشتیم و صبروقرارازکف ما به غمزه بربودی

عقده ها می گشودی از دل ماگره از زلف اگر که بگشودی

اگر ای دل شدی بلند اقبالیک نفس از چه رونیاسودی