شمارهٔ ۴۰۲

۷ بیت

دل در برم دیوانه شد زنجیر زلف یار کوکرد آن صنم ترسا مرا زنار کو زنار کو

گویند کز افغان من شب کس نخوابد ای عجبکاندم که من از سوز دل زاری کنم بیدار کو

بیگاه وگه خونین دلم خواهد ز من دلدار رادلدار کودلدار کودلدار کودلدار کو

گفتی به چشم مست خود تا دل ز هشیاران برددر عهد چشم مست توهشیار کو هشیار کو

تا کی مرا در وصل خودامروز وفردا می کنیتا بنگری از ما به هجر آثار کو آثار کو

زاهد زعشق روی توتا کی کندمنع دلمتا بندمش برجای خود پابند کوافسار کو

ازحق بلنداقبال را پیوسته می باشدسخنمنصوری از نودر جهان گردیده پیدا دار کو