شمارهٔ ۳۲۴

۹ بیت

در خم زلف توتا گشته گرفتار دلماز پریشانی خودنیست خبردار دلم

تا به عشق تو سروکار دل افتادمراشست یکباره دل ودست ز هر کار دلم

بلکه از شربت لعل توشفائی یابدشده از چشم توچون چشم تو بیمار دلم

دیده تا دیده من طره ورخسار تو رانیست آسوده دمی از غم و آزار دلم

بی توخارند به چشمم همه گل های چمننکند بی رخ تومیل به گلزار دلم

دل سنگین توتا چند نگردد راضیکه شوداز غم هجر تو سبکبار دلم

دلم از بسکه ز هرکس طلبد وصل تو رادرنظرهای خلایق شده بس خوار دلم

خون چرا دادبه چشمم که بریزد به کنارهم به عشقت نبودمحرم اسرار دلم

تاخبر شد که ز عشق تو بلنداقبالمشد منادی به همه کوچه وبازار دلم