شمارهٔ ۳۰۰

۵ بیت

به چین زلفت ار مشک ختا گفتم خطا گفتمتورا مه گفتم ار مه را سها گفتم خطا گفتم

اگر قد تورا سرو سهی خواندم غلط خواندموگر خد تو را ماه سما گفتم خطا گفتم

تو را گر سست عهد وسخت دل گفتم مرنج از منندانستم غلط کردم خطا گفتم خطا گفتم

نگویدجز به جانان شرح حال خویشتن عاشقمن ار راز دل خود با صبا گفتم خطا گفتم

بلند اقبال مشک افشان کجا باشد هما را پراگر آن زلف را پر هما گفتم خطا گفتم