شمارهٔ ۳

۹ بیت

نگار من چو پی رقص از میان جهداچنان جهد که زعشقش دلم ز جان جهدا

جهد ز ابرو ومژگانش غمزه ها به دلمچو تیر رستم دستان که ازکمان جهدا

ز دل به دیده مرا خون ز دیده بر رخ منچنان که آب ز فواره ناگهان جهدا

دلم ز طره اومی جهد به عارض اوچوبلبلی که ز سنبل به ارغوان جهدا

شب فراق وی آهی که می کشم از دلشراره آه دل من بر آسمان جهدا

عجب نه کز غم آن ترک آتشین رخسارشرار آتشم از مغز استخوان جهدا

به حسن کی چو رخش ماه آسمان شود!به رقص کی چو قدش سرو بستان جهدا

شرار آه جهد از دل بلند اقبالمثال تیر شهابی که هر زمان جهدا

سزد که دعوی پیغمبری کنم در شعربراق فکرت من چون به لامکان جهدا