شمارهٔ ۲۸۴

۷ بیت

مرا به جز غم وحسرت ز عشق یار چه حاصلبه غیر حیرت و غفلت به روزگار چه حاصل

تو رابه نشئه هستی به غیر مرگ چه صرفهبود ز باده و مستی به جز خمار چه حاصل

گرفتم این که سپردم به دست لاله رخان دلسوای خون دل و چشم اشکبار چه حاصل

در این دیار ندیدیم دلبری که برد دلدگر توقف ما اندر این دیار چه حاصل

کسی که سال و مه عمر اوست بهمن ودی مهچو فرودین رسد وفصل نوبهار چه حاصل

خزان هوا وتماشای باغ داده چه لذتچو رفت گل ز گلستان ز سیر خار چه حاصل

هر آنکه آمده اقبال او بلندبه عالمنباشد ارچومن خسته خاکسار چه حاصل