شمارهٔ ۲۵۹

۷ بیت

نوشته حاشیه صفحه جمال تو خطکه هر که پیش تو دم زد ز حسن کرده غلط

خط عذار تو دارد خواص مهر گیاهفزوده عشق ولی بر رخت دمیده چو خط

به هر زمین که نشینم ز گریه دور از توبه هر کنار روان گردد از کنارم شط

چه حاجتش به می کوثر است و حور بهشتز دست دلبر بت رو کس ار بگیرد بط

شنیده ام در میخانه بسته گشته ز نوهنوز زاهد خودبین مگر نگشته سقط

چو نی ز درد کشد بندبند من افغاندمی که هجر تو را شرح می دهد بربط

ز آب و آتش چشم و جگر بلند اقبالگهی بود چو سمندر گهی شود چون نط