شمارهٔ ۲۲۶

۷ بیت

التفاتی به ما ندارد یارکه زما یاد می نیارد یار

یار ما ابرر حمت است ودریغهیچ برکشت ما نبارد یار

اینکه دایم ز دیده خونبارمدل ما را همی فشارد یار

مگر از بندگان درگه خویشبنده اش را نمی شمارد یار

نه چه گفتم ز بیخودی که به خودمر مرا وانمی گذارد یار

دمبدم فیض بخش روح من استنکند از عطا مرا رد یار

نبود کس چومن بلنداقبالکام من را اگر برآرد یار