شمارهٔ ۲۱۱

۷ بیت

دوش ساقی پیشم آمد تاکه جام می دهدگفتم ار خواهی که من نوشم بگو تا وی دهد

می حرام آمد ولی درکیش من گردد حلالجام می گیردچووی من هی خورم او هی دهد

نائی امشب وه چه خوش از روی معنی نی زندهی بگو تا نی زندهم گوبه ساقی می دهد

محو مطرب گشته ام الحق چه نیکوعارفی استمی به نی ریزد که تا بر مرده جان از نی دهد

گو به ساقی چون به دور ما رسد جام شراببایدش باشدتسلسل تاکه پی در پی دهد

یار را گفتم مرا بوسی ز لب انعام دهنوش خندی زدکه خواهم دادیا رب کی دهد

می سزدانعام این شیرین غزل را پادشاهبر بلنداقبال شیراز وعراق و ری دهد