شمارهٔ ۲۰۰

۷ بیت

ای بلبل بی دل منال آخر گلت پیدا شوداردیبهشت آید ز نو وز سر جهان برنا شود

من هم دلی دارم غمین از هجر یار نازنینامید دارم کز کمین چون فروردین پیدا شود

من هرچه می گویم به من بوسی دهی گوئی که لازآن لاله رو خواهددلم آسوده از الا شود

جنی که من دارم به تن گورو بر جانان منکآب روان از هر کجا لابد سوی دریا شود

بگذار جان و دل به کف شو پیش تیر اوهدفباران رود چون در صدف ز آن لوء لوء لا لا شود

تا کی زدنیا غم خوری به باشد ار غم کم خوریزیرا که دنیا را غنی ناید اگر بی ما شود

گفتم بلند اقبال را آشفته گوئی تا به کیگفتاکه در زنجیر آن گیسو مرا تا جا شود