غزل شمارهٔ ۳۹۱
چه دارد این صفات حاجت آیاتبه جز ورد دعای حضرت ذات
غنا و فقرهستی لا والاستگدایی نفی و شاهنشاهی اثبات
فسون ظاهر و مظهر مخوانیدخیال است این چه تمثال و چه مرآت
جهان گل کردهٔ یکتایی اوستندارد شخص تنها جز خیالات
نباشد مهر اگر صبح تبسمکه خندد جز عدم بر روی ذرات
مه وسال وشب وروزت مجازیستحقیقت نه زمان دارد نه ساعات
نشاط و رنج ما تبدیل اوضاعبلند وپست ما تغییر حالات
همین غیب و شهادت فرق داردمعانی در دل و برلب عبارات
فروغی بسته بر مرآت اعیانچراغان شبستان محالات
نه او را جزتقدس میل آثارنه ما را غیر معدومی علامات
تو و غافل ز من، افسوس، افسوسمن و دور از درت، هیهات، هیهات
زبان شرم اگر باشد به کامتخموشی نیست بیدل جز مناجات