غزل شمارهٔ ۲۲۲۸
وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ستیخویشم۵ بیت
نه گردون بلندی نی زمین پستی خویشمچو شمع از پای تا سر پشت پای هستی خویشم
نوا سنج چه مضراب است ساز فرصتم یاربکه دارد تا جبین غرق عرق تردستی خویشم
نفس هرگام مینا میزند بر سنگ میگویدبه این دوری که دارم بیدماغ مستی خویشم
ندارم جوهر عزمی که احرام نشان بندمز یأس آماجگاه ناوک بی شستی خویشم
بیاض نسخهٔ دیگر نیامد در کفم بیدلدرتن مکتب تحیر خوان خط دستی خویشم