شمارهٔ ۵۶
یا وَصلُکَ غایةُالأمانیمن هجر کرمنی امانی
وصل تو دهد به عاشقانتسرمایه عمر جاودانی
مِن وَجهکَ نُورُ کلِّ حِینٍمن... زینةُالزّمانی
دور خط تو نمود ما رااز روی تو آفتاب ثانی
فی خَلقِکَ نادرٌ قَرینافی خُلقِکَ صاحبُالقرانی
در ذات تو ختم شد کماهیخلق خوش و حسن و دلستانی
إن کُنتُ أریدُ عُمرَ خِضرٍمِل لَعَلِکَ ذِکرُهُ کَفانی
در لعل تو هر که بست اومیددنومید نشد ز زندگای
الفل (؟) نهام ادر فؤادیمِن عِشقِکَ جرعه سقانی
آزاد بود دلش ز هر غمآن را که تو مونس روانی
یَبقَی بِهَواکُمُ حیاتییَحیَی بِوَدادِکُم جَنانی
دل را غم عشق جانگدازتخوشتر ز هزار شادمانی
بر روی تو فتنه گشت ناصراز روی تو آفتاب ثانی