شمارهٔ ۵۲

۱۰ بیت

چه باشد ار به سلامی مرا تو بنوازیچه باشد ار نفسی با مراد من سازی

چو چهره با من بی‌چاره گر بر آیی خوشکنم چو زلف تو در پای تو سراندازی

به زلف تو که چو زلم مکن پریشان حالبه چشم تو که ز چشمم چو اشک بیندازی (؟)

چو بربطم چه دهی گوشمال هجر مدامچو چنگ شایدم ار گاه گاه بنوازی

چو زه کنی به کرشمه کمان ابرو راز عاشقان به یکی دم جهان بپردازی

ز لوح سینه من سکه غمت نرودگرم چو سیم بر آتش بری و بگدازی

ز بس جفا که دلم دید ترک ترکان کرداز این سپس منم و شاهدان شیرازی

ز پند نیک و بد روزگار آزادمچو سرو می‌سزدم گر کنم سرافرازی

تو صید ناصری و روزگار می‌گویدزهی همای سعادت که صید شهبازی

اگر ز هجر تو کارم رسد ز بیرون سردبه یک کرشمه توانی که کار ما سازی