شمارهٔ ۱۰
همیشه سنبلت عنبرفشان بادقد چون سرو تو دائم روان باد
به رسم بندگان سلطان انجمچو گردون در رکاب تو روان باد
خط سرسبز تو سلطان جان استلب شیرین تو جان جهان باد
غباری کز سر کوی تو خیزدخرد را توتیای چشم جان باد
کمند زلف مشکین تو پیوستچو چشمت دلفریب و دلستان باد
کسی کاو با لبت یاد آرد از قندورا چون شمع آتش در دهان باد
هر آن کس کاو به بد در تو نظر کردمژه در چشم او همچون سنان باد
مرا کم عشق تو زد در دل آتشعقیق نوش تو آتشفشان باد
ز فر طلعتت کاشانه منچو رویت گلستان گلستان باد
به وصف من همیشه شعر ناصرچو شیرین لعل تو گوهرفشان باد
چنان کت من (کذا) دائم در رکاب استوفا با چشمت ای جان همعنان باد